Zwracamy w nim uwagę na konieczność wprowadzenia edukacji seksualnej w oparciu o sprawdzone modele z innych krajów europejskich (m.in. Szwecji, Niemiec czy Holandii). Wskazujemy na niepokojące statystyki dotyczące polskiej młodzieży, takie jak czerpanie wiedzy o seksualności z internetu, wysoki odsetek problemów emocjonalnych oraz zatrważające wskaźniki samobójstw, którym edukacja może pomóc zapobiegać poprzez naukę stawiania granic, asertywności i zrozumienia własnego ciała.

Edukacja seksualna nie odbiera rodzicom prawa do wychowywania dzieci. Jest jej uzupełnieniem, wsparciem rodzica w tych trudnych tematach.

W ramach kompromisu proponujemy:

• uczyć w klasach 1-3 o granicach cielesnych, umiejętności mówienia "nie" i dbania o własne ciało;

• w klasie 4 na lekcjach biologii przekazywać wiedzę z zakresu anatomii intymnej i rozmnażania;

• w klasach 6-8 na lekcjach wiedzy o społeczeństwie poruszać zagadnienia podstaw prawnych chroniących sferę fizyczną;

• wdrożenie proponowanych rozwiązań w ramach już istniejących przedmiotów, bez potrzeby dokonywania kosztownych zmian organizacyjnych;

• uświadamianie młodzieży o konsekwencjach cyberprzemocy i sekstingu, co stanowiłoby uzupełnienie Standardów Ochrony Małoletnich.

Jako członkowie Rady stanowczo apelujemy do Ministerstwa Edukacji Narodowej i uczestników debaty o wdrożenie rozwiązań opartych na faktach naukowych i prawach człowieka, wyłączając temat bezpieczeństwa i dobrostanu młodych ze sporów światopoglądowych.

Wierzymy, że każde dziecko ma niezbywalne prawo do rzetelnej wiedzy, która pozwala lepiej zrozumieć siebie, budować zdrowe relacje oraz skutecznie chronić własne bezpieczeństwo i godność w dzisiejszym świecie.