Naszym głównym celem było zbadanie popularności tych dyscyplin, ze szczególnym uwzględnieniem aktywności młodzieży, a także identyfikacja potrzeb, dostępnej infrastruktury oraz przeszkód utrudniających ich rozwój. Raport opiera się na analizie liczby wydawanych licencji (głównie w kategorii junior), szacunkach dotyczących sportu amatorskiego oraz konsultacjach społecznych ze środowiskami sportowymi.

Polsce zdecydowanie nie brakuje wyróżniających się sportowców z tych dyscyplin, uzyskujących znaczące osiągnięcia na arenie międzynarodowej. Natomiast wielu z nich nie jest powszechnie znana, lub też ich dyscypliny nie są szczególnie rozpoznawalne wśród ogółu społeczeństwa i młodzieży w Polsce.

W raporcie zwracamy uwagę na kluczowe problemy i zjawiska w polskim sporcie niszowym:

• w unihokeju istnieje ogromna dysproporcja pomiędzy sportem rekreacyjnym (ok. 200 tys. graczy, głównie w szkołach) a licencjonowanym (tylko ok. 2,5–3 tys. zawodników), a głównym problemem jest rezygnacja z gry przy przejściu z wieku juniora do seniora z powodów finansowych i zawodowych;

• Akademickie Związki Sportowe (AZS) odgrywają istotną rolę w promocji sportu, jednak infrastruktura dla dyscyplin kapitałochłonnych, takich jak żeglarstwo (dominujące w Olsztynie i Poznaniu) czy kolarstwo torowe, jest wciąż niewystarczająca;

• sporty walki (np. judo z 43 015 juniorami, karate z 35 222 juniorami) zyskują na popularności, ale brak szerokiej rozpoznawalności utrudnia zawodnikom pełen profesjonalizm i utrzymanie się z samej dyscypliny;

• w sportach wodnych występuje znacząca dysproporcja między masowo uprawianym pływaniem (66 488 juniorów) a dyscyplinami takimi jak kajakarstwo górskie (480 juniorów) czy narciarstwo wodne (zaledwie 102 juniorów), co w tym ostatnim przypadku wynika m.in. z wysokich kosztów i braków infrastrukturalnych.

Podkreślamy, że brak medialnej rozpoznawalności niszowych dyscyplin i ich reprezentantów (nawet tych odnoszących międzynarodowe sukcesy, jak Otylia Jędrzejczak w pływaniu czy Klaudia Zwolińska w kajakarstwie górskim) bezpośrednio utrudnia pozyskiwanie finansowania zarówno dla drużyn, jak i indywidualnych sportowców.

Wierzymy, że wnioski z naszego raportu posłużą jako fundament do skuteczniejszej promocji sportów niszowych, co pozwoli młodym ludziom na rozwijanie swoich pasji w lepszych warunkach infrastrukturalnych i finansowych.