Skupiamy się w nim na niezgodnym z ustawą, radykalnym ograniczeniu działalności Instytutu w latach 2024–2025, które doprowadziło do zahamowania współpracy młodzieżowej i akademickiej między Polską a Węgrami. Zwracamy uwagę na bezpodstawne zdefiniowanie misji Instytutu na nowo (co rozmywa jego pierwotny sens) oraz na brak transparentności w zakresie jego struktury kierowniczej.

W latach 2024–2025 działalność Instytutu uległa jednak znacznemu ograniczeniu, a jego funkcjonowanie przestało odpowiadać celom i zadaniom określonym w ustawie.

W naszym apelu postulujemy m.in.:

• pilny powrót Instytutu do realizacji celów i zadań ściśle określonych w ustawie z dnia 8 lutego 2018 r.; przywrócenie wstrzymanych programów edukacyjnych i kulturalnych skierowanych do młodzieży,

• w tym w szczególności nauczania języka węgierskiego w Polsce i języka polskiego na Węgrzech;

• wznowienie organizacji corocznego Uniwersytetu Letniego w Krasiczynie, obozów językowych, wymian uczniowskich oraz konkursu historycznego „Polska-Węgry — Historia Przyjaźni”;

• przywrócenie działalności wydawniczej i programów grantowych wspierających relacje polsko-węgierskie;

• zagwarantowanie pełnej transparentności działania Instytutu, w tym jasnego określenia składu jego organów (m.in. powołania Międzynarodowej Rady Instytutu) oraz ujawnienia osoby na stanowisku zastępcy dyrektora.

Jako młodzi ludzie zrzeszeni w Radzie apelujemy o zaprzestanie działań uderzających w relacje polsko-węgierskie i przywrócenie młodzieży z obu krajów możliwości poznawania wspólnej historii, kultury i języka.

Wierzymy, że naprawienie obecnej sytuacji przywróci Instytutowi rolę solidnego mostu łączącego młode pokolenia i pozwoli na dalsze budowanie długotrwałej przyjaźni między narodem polskim a węgierskim.