Zwracamy uwagę na dramatyczną skalę zjawiska – w Polsce problem ten dotyka około 31 tysięcy osób, w tym coraz częściej młodzieży tracącej dach nad głową z powodu konfliktów rodzinnych, uzależnień czy utraty pracy. Podkreślamy również, jak niebezpieczne jest wykluczanie z podstawowej pomocy (poza wybranymi ogrzewalniami i noclegowniami) osób znajdujących się pod wpływem alkoholu, które ze względu na osłabione reakcje organizmu i złudne poczucie ciepła są w tym okresie najbardziej narażone na śmierć z wychłodzenia.

Europa nie może odwracać się od najbardziej potrzebujących – to nie tylko obowiązek państwa, ale przede wszystkim wspólna europejska odpowiedzialność i solidarność wobec drugiego człowieka.

W naszym dokumencie apelujemy m.in. o:

• rozważenie wprowadzenia ogólnokrajowych programów – wspartych finansowo i metodologicznie przez fundusze UE – które pomogą samorządom w zwiększaniu liczby miejsc w schroniskach, noclegowniach i ogrzewalniach;

• włączenie tematyki pomocy osobom bezdomnym do programów edukacyjnych i obywatelskich promowanych przez UE, aby uczyć młodzież empatii oraz odpowiedzialnego reagowania na ten problem społeczny;

• przeanalizowanie możliwości rozbudowy programów wspierających tworzenie mieszkań socjalnych oraz pomocy terapeutycznej, przy aktywnym współfinansowaniu i wymianie dobrych praktyk między państwami członkowskimi;

• odpowiednie uwrażliwienie służb publicznych, w tym straży miejskiej i policji, na sytuację osób bezdomnych w newralgicznym okresie jesienno-zimowym.

Jako przedstawiciele polskiej młodzieży zaznaczamy, że choć nasze dane opierają się na sytuacji krajowej, wyzwania te są wspólne dla wielu państw Unii Europejskiej i wymagają uwzględnienia w nadchodzącej unijnej strategii walki z ubóstwem i bezdomnością.

Wierzymy, że wspólne, skoordynowane działania władz centralnych, lokalnych samorządów, Unii Europejskiej, społeczeństwa obywatelskiego i samej młodzieży mogą przynieść realne efekty, poprawiając los najbiedniejszych i ratując ludzkie życie.